ÖtükenTürkçe Sözlük

çak

kelimeis.
{eT}

Köken

çag / çağ / çah / çak / çıg / çıh / çık / çıy / çig / çiğ / çik / çiy (yans.) {eT} çap / çat/ çīt

Anlamlar

  1. 1

    Tahta, taş, kum, cam, metal eşya ve kuru nesnelerin birbirine çarpmasını, vurmasını, sürtünmesini veya vurmayı, çarpmayı anlatan kök. çak-ak, çak-mak, çak+çak-a, çak-ı çuku, çak çak, çak çuk, çak-gıl,

    [Zülfikar]