çag

kelimeis.

çag / çağ / çah / çak / çıg / çıh / çık / çıy / çig / çiğ / çik / çiy (yans.)

  1. 1

    Tahta, taş, kum, cam, metal eşya ve kuru nesnelerin birbirine çarpmasını, vurmasını, sürtünmesini veya vurmayı, çarpmayı anlatan kök. çag-ıl, çag-ış-tı, cag-şı-l-da-mak, çag-şı-l-dı

    [Zülfikar]