1. abramakkelimef.Fırtınalı havalarda bir deniz taşıtını gemicilik kurallarına ve havanın değişkenliğine göre kullanmak.
  2. afkalamakkelimef.eT.Karıştırmak; alt üst etmek; kabartmak.
  3. ağızlamakkelimef.Birine bir konuda talimat vermek, öğütte bulunmak.
  4. aldırmakkelimef.Birisine almak işini yaptırmak.
  5. aldurmakkelimef.Kaptırmak; aldırmak.
  6. alındırmakkelimef.Kızdırmak; üzülmesine sebep olmak; .
  7. anıtlamakkelimef.Vuracakmış gibi yaparak korkutmak; sakındırmak.
  8. ardınmakkelimef.Palto, ceket, pelerin, çuval, heybe gibi şeyleri sırta almak; omza atmak.
  9. arıklamakkelime(Su için) arık açarak götürmek.
  10. asarmakkelimef.Moğ.Korumak; esirgemek; sakınmak.
  11. asartmakkelimef.Beslemek; büyütmek; korumak; yetiştirmek.
  12. aşatmakkelimef.Yedirmektattırmak; doyurmak; yedirip içirmek; .
  13. atıştırmakkelimef.Ayak üstü ve acele olarak bir şeyler yiyip içmek.
  14. aynalamakkelimef.Ayna takmak; aynalı hâle getirmek.
  15. banmakkelimef.Bağlanmak.
  16. basıkmakkelimef.Bastırmak; içine sokmak; sokmak;
  17. bastırmakkelimef.Bir şeyi, bir şeye basmak işini yaptırmak; basırmak; basmak; basurmak. Parmaklarını kanayan yarasına bastırıyordu.
  18. bırakmakkelimef.Alt.Elde tutulan veya taşınan şeyi tutmaz olmak.
  19. börtlemekkelimef.Az haşlamak.
  20. bukmakkelimef.Bükmek; kıvırmak; .
  21. bunmakkelimef.eT.Beğenmemek; küçümsemek.
  22. burkmakkelimef.Burarak çevirmek; bükmek; kıvırmak.
  23. burtarmakkelimef.(Yüz için) buruşturmak; surat asmak.
  24. bükmekkelimef.eT.Bir şeyi eğmek; kıvırmak.
  25. cıbarmakkelimef.Ağacı budamak.
  26. cıdamakkelimef.Beğenmek; istemek.
  27. cıvdırmakkelimef.Güzel ok atmak.
  28. cıvıtmakkelimef.Cıvık duruma getirmek.
  29. çakmakkelimef.Vurmak.
  30. çanaklamakkelimef.Ağaçların dibini çukurlatmak.
  31. çançmakkelimef.Batırmak.
  32. çapmakkelimef.eT.(At) koşturmak; sürmek.
  33. çaptırmakkelimef.Yağmalatmak; yağma ettirmek.
  34. çatlatmakkelimef.Bir şeyin parçaları dağılmayacak şekilde yarılmasına sebep olmak.
  35. çatmakkelimef.Odun, değnek, tüfek gibi uzun şeyler için) diğer uçları serbest kalacak biçimde bir ucundan çaprazlama kavuşturarak durdurmak, tutturmak; bir araya…
  36. çekmekkelimef.Bir cismi, başka bir cisim kendisinde var olan kuvvetin etkisi ile harekete geçirmek, yürütmek; asılmak.
  37. çelmekkelimef.Koyunlar çiftleşirken kuyruklarını yana doğru çekerek yardımcı olmak.
  38. çığırmakkelimef.Birini çağırmak; ona seslenmek.
  39. çövdürmekkelimef.Fışkırtarak işemek.
  40. dadıtmakkelimef.Tatlandırmak; tatlılaştırmak.
  41. daldırmakkelimef.Dalma işini yaptırmak; dalmasını sağlamak.
  42. dalıklamakkelimef.Dövüşen, boğuşan kişi veya hayvanları ayırmak.
  43. denelemekkelimef.(Mısır, arpa buğday vb. için) tane hâline getirmek.
  44. dımıtmakkelimef.Bayıltmak.
  45. dımzırmakkelimef.eT.Akıtmak; damlatmak.
  46. dındıklamakkelimef.Bir şeyi gereğinden çok incelemek.
  47. dindirmekkelimef.Dinmesini sağlamak; bitirmek; durdurmak.
  48. diplemekkelimef.Bir şeyi, bir sıvı veya kap, kuyu gibi şeylerin dibine kadar indirmek; .
  49. döletmekkelimef.eT.Yoluna koymak; düzeltmek.
  50. döllemekkelimef.Erkek üreme hücresini dişi üreme hücresi ile birleştirmek; ilkah etmek.