118 madde
- ağdırmakkelimef.eT.(Yük için) yük hayvanlarında bir taraftaki yükün diğerinden daha ağır olması sonucu o tarafa doğru yatmak veya devrilmek.
- alazıtmakkelimef.(Yağmur, kar için) dinmek; hava açılmak.
- anuklamakkelimef.Hazır bulunmak.
- arımakkelimef.Temiz olmak; paklanmak; temizlenmek; [Yüknekî]
- aşıtlamakkelimef.Utanmak.
- ayamakkelimef.Saygı göstermek; hürmet etmek; saymak; ululamak.
- ayarmakkelimef.Ardından gitmek.
- basmakkelimef.Ayakların tabanı ile vücudunun ağırlığını verecek şekilde yere veya bir şey üzerine çıkmak, durmak.
- bayınmakkelimef.Bayılmak.
- bedlemekkelimef.Kızmak; öfkelenmek; huylanmak.
- bekimekkelimef.eT.Sertleşmek; katılaşmak; pekişmek.
- berkimekkelimef.Sağlamlaşmak.
- büktelemekkelimef.Kurtulmak için çabalamak; çırpınmak.
- bürelenmekkelimef.Örtünmek.
- cığalamakkelimef.(Bitki için) filiz verip gelişmeye başlamak.
- cıllımakkelimef.Yorgunluk yüzünden güçten düşmek.
- cıvınmakkelimef.Yerinmek; üzülmek.
- cızlamakkelimef.(Yanan nesne, öten böcek vb. için) “cız” sesi çıkarmak.
- cibelmekkelimef.Yersiz davranışlarda bulunmak; şımarmak.
- cinkmekkelimef.Tepetakla yuvarlanmak.
- çıkmakkelimef.Bir yerden, bir yerin içinden dışarı varmak. : Evden çıktılar.
- çılamakkelimef.(Badem, ceviz vb. için) meyveler dalında olgunlaşarak dış kabukları çatlayıp dökülmek.
- çönmekkelimef.Az.Dönmek; arkaya dönmek.
- daballamakkelimef.Uğraşmak; gayret etmek; didinmek.
- dalabımakkelimef.eT.Bir yere tutunarak sallanmak.
- dalanmakkelimef.(Aç kalmış hayvan için) her bulduğu yiyeceğe saldırmak.
- darazlamakkelimef.(Halı, kilim, kumaş vb. için) biraz eskimek; havı dökülmek.
- dartılmakkelimef.eT.Çekmek eylemi uygulanmak.
- dartınmakkelimef.eT.(Birisi için) acınmak; özlemek.
- dazıtmakkelimef.Koşmak; seğirtmek.
- dazmakkelimef.Kaçmak.
- dıllamakkelimef.Alay etmek.
- dirkemekkelimef.Koşmak.
- düşmekkelimef.eT.(Nesneler için) kendi ağırlığının etkisi ile yukarıdan aşağı doğru hızla inmek.
- efelemekkelimef.(Rüzgâr için) esmek.
- eftiklemekkelimef.eT.Zaman geçirmek için oyalanmak; eğlenmek.
- emişmekkelimef.(İki çocuk için) birbirlerinin annelerini emmiş olmak.
- emitmekkelimef.Eğilmek; meyletmek.
- endikmekkelimef.Şaşırmak; şaşalamak; mütehayyir olmak.
- epelemekkelimef.(Yağmur, kar vb. için) hafif hafif yağmak; sepelemek.
- epişmekkelimef.(Çocuklar için) birbiri ile itişmek, kakışmak.
- esmekkelimef.(Rüzgâr için; hava) bir yöne doğru akmak.
- eşgermekkelimef.Far.Ses vermek.
- evcimekkelimef.Evin işlerine ve eksiklerine düşkünlük göstermek.
- evmekkelimef.Acele etmek.
- faymakkelimef.Fırlamak.
- fığlamakkelimef.Bağırmak; ağlamak.
- fırtlamakkelimef.Yerinden oynamak; çıkmak.
- gağşamakkelimef.Gevşemek; dağılmak.
- geçmekkelimef.eT.Bir yerden gelip başka bir yere gitmek; geçip gitmek.