1. akmakkelimef.eT.(Sıvı gibi molekülleri veya tanecikleri kolayca yer değiştiren maddeler için) bir yerden daha aşağıda bulunan başka bir yere doğru gitmek.
  2. ayazlamakkelimef.(Hava için) kuru soğuğa çevirmek.
  3. binmekkelimef.eT.Yüksek bir şeyin veya hayvanın üzerine çıkıp ayaklarını sallandırarak oturmak.
  4. bitmekkelimef.eT.(Para, yiyecek vb. için) hiç kalmamak; tükenmek.
  5. cavlamakkelimef.eT.(İnsan için) saçları dökülerek başı çıplak kalmak.
  6. çıkmakkelimef.Bir yerden, bir yerin içinden dışarı varmak. : Evden çıktılar.
  7. dalmakkelimef.eT.Gücünü yitirmek.
  8. dızlamakkelimef.Dız sesi çıkarmak.
  9. düşmekkelimef.eT.(Nesneler için) kendi ağırlığının etkisi ile yukarıdan aşağı doğru hızla inmek.
  10. fıymakkelimef.Kaçmak; sıvışmak.
  11. foslamakkelimef.Fos sesi çıkarmak.
  12. gebermekkelimef.eT.(Hakaret olarak) yatıp ölmek; şişmek.
  13. geçmekkelimef.eT.Bir yerden gelip başka bir yere gitmek; geçip gitmek.
  14. gırnavlamakkelimef.(Kediler için) çiftleşme isteği duymak; kızan olmak.
  15. gümbürdemekkelimef.Büyük bir gürültü çıkarmak.
  16. hörlemekkelimef.Üstüne çullanmak.
  17. ineklemekkelimef.(Öğrenci için) çok fazla ders çalışmak; ezberlemek.
  18. kaynamakkelimef.(Sıvılar için) sıcaklığı belirli bir dereceye varınca buharlaşma sonucu fokurdamak.
  19. kıkırdamakkelimef.Kıkır kıkır gülmek.
  20. mortlamakkelimef.Ölmek; mort olmak; mortoyu çekmek.
  21. otlamakkelimef.(Hayvanlar için) bulunduğu yerdeki ot, çimen, yaprak ve yeşil sürgünleri yemek; yayılmak.
  22. ötmekkelimef.(Kuş, böcek vb. için) değişik tonda sesler çıkarmak.
  23. sarkmakkelimef.Aşağıya doğru uzanmak.
  24. tıngırdamakkelimef.(Metal ya da camdan yapılma nesneler için) düşme ya da çarpma sonucu kuru ve çınlamalı madenî ses çıkarmak.
  25. tırlamakkelimef.Gizliden gitmek; kaçmak; bir yerden hızlıca kaçmak; sıvışmak; uzaklaşmak.
  26. toslamakkelimef.(Taşıt için) ön taraftan hafifçe bir yere vurma.
  27. uçmakkelimef.eT.Havalanıp gitmek.
  28. vınlamakkelime(Hızla dönen ya da havada düz doğrultuda hareket eden cisim için) vın sesi çıkarmak.
  29. yatmakkelimef.Yere ya da bir şeyin üzerine boylu boyunca uzanmak; yatmış olmak.