500+ madde
- ilkelimeis.Barış durumu; barış.
- ilçikelimeis.Elçi; sefir.
- ildürmekkelimef.İliştirmek; .
- ilekkelimeis.Sahip.
- ilelkelimeünl.(Beylere ve hanlara cevap verirken) evet; baş üstüne!
- ilençkelimeis.Düşüncesinin yanlışlığı belli olan bir kişinin bir iş üzerine konuşmasını kınama; ayıplama; tekdir etme; çıkışma; azarlama.
- iletmekkelimef.eT.İlerletmek.
- iligkelimeis.Hükümdar; kral; hakan.
- ılıkmakkelimef.Korumak.
- ılımgakelimeis.Hakanın mektuplarını Türk yazısı ile yazan kimse; kâtip; özel kalem müdürü.
- ilinmekkelimef.Yapışmak; asılmak; ilişmek; takılmak; takılıp kalmak.
- ilişmekkelimef.eT.Birbirine takılmak; yapışmak; tutuşmak.
- illeşmekkelimef.Barışmak; uzlaşmak; sulh yapmak.
- ilmekkelimef.Bağlı, asılı, ilişkili olmak; bağlanmak; iliştirilmek.
- iltgüçikelimeis.Ulaştıran; eriştiren.
- iltmekkelimef.İlerletmek.
- ımgakelimeis.Dağ keçisi.
- iminkelimesf.Ar.Emin.
- iminlikkelimeis.Güven içinde bulunma.
- imlemekkelimef.İşmar etmek; işaret etmek; göstertmek.
- imlenmekkelimef.Zevk almak.
- inkelimeis.eT.Yaban hayvanlarının barındıkları kaya kovuğu.
- ınalkelimesf.İnanılır, güvenilir; itimat edilir.
- ınçıkkelimesf.İniltili; bitkin.
- ınçıklamakkelimef.Hıçkırarak ağlamak; inlemek; hıçkırmak; feryat etmek.
- inçlenmekkelimef.Rahatlamak; sakinleşmek.
- inçlikkelimeis.Huzur.
- inçrünmekkelimef.Rahatlamak; sakinleşmek.
- ıngakelimesf.Değersiz; aşağılık; iğrenç; berbat.
- ingekkelimeis.İnek.
- inişkelimeis.İnme eylemi veya biçimi.
- inmekkelimef.Yukarıdaki bir yerden daha aşağıdaki başka bir yere doğru gelmek.
- ir,kelimeis.Kuzey.
- irigkelimesf.(İnsan ve nesne için) kaba; iri; iri yarı; kaba saba.
- iriglenmekkelimef.Sertlik göstermek; yüz çevirmek.
- irikkelimesf.Katı olan.
- irikmekkelimef.Toplanmak; birikmek.
- irikmekkelimef.İğrenmek; nefret etmek; istikrah etmek.
- irilmekkelimef.(Deri, kulak vb. için) yırtılmak; ayrılmak; yarılmak; çatlamak; yirilmek.
- irilmekkelimef.Kaygıdan titremek.
- irinçkelimesf.Mutsuz; sefil; acınacak; iğrenç.
- irinmekkelimef.Bedbaht olmak; sefil olmak.
- irkilmekkelimef.(Halk için) toplanmak, çoğalmak.
- irmekkelimef.Yalnızlık duymak; üzülmek.
- irselkelimesf.Dönek; kalleş; kararsız; sebatsız; vefasız.
- irtemekkelimef.Aramak; araştırmak.
- irteşmekkelimef.Araştırmak.
- irükkelimeis.Duvara benzeyen yerlerdeki gedik.
- irüklükkelimeis.Çöküş; yıkılma.
- işkelimeis.eT.Hizmet; çalışma; faaliyet.