ÖtükenTürkçe Sözlük

irinç

kelimesf.
{eT}#48036

Köken

īr-mek (iğrenmek) > ir-in-mek (acı duymak) > ir-in-ç

Anlamlar

  1. 1

    Mutsuz; sefil; acınacak; iğrenç.

    [Gabain][İKPÖy.]

  2. 2

    Sefillik; acınacak durum; felaket; bahtsızlık; musibet.

    [EUTS][KB]

  3. 3

    Günah.

    [Gabain]

Bu sözcükle kurulan deyimler1