iniş

kelimeis.

ēn-mek > en-iş > in-iş

  1. 1

    {eT}İnme eylemi veya biçimi.

    [KB]

  2. 2

    Yeryüzünde yukarıdan aşağı doğru gittikçe alçalan eğimli yer.

  3. 3

    mecaz.Gerileyiş; çöküş.

  4. 4

    spor.Araçlı jimnastikte hızlanma veya atlama ile araçtan hızla ayrılarak inme şekli.

  5. 5

    spor.Kayak sporunda Alp disiplinine bağlı bir yarışma türü.

  6. 6

    {eT}zf.Tepeden veya yamaçtan aşağı doğru.

    [KB]