1. koşakelimesf.Çift; ikili; eş; ikiz.
  2. koşmakkelimef.Bağlamak; koymak; katmak; bir araya getirmek; birleştirmek.
  3. koşunkelimeis.Moğ.Yan yana gelmiş insan dizisi; saf.
  4. kovkelimeis.Bir kimseyi arkadan çekiştirme; yerme; kötüleme; dedikodu; gıybet.
  5. kovalamakkelimef.Bir kimseyi sert veya küçük düşürücü söz ve hareketlerle gitmeye zorlamak; kovmak.
  6. kovlamakkelimef.Kovalamak.
  7. kovmakkelimef.Birini, bir yerden sert ve onur kırıcı sözlerle uzaklaştırmak; defetmek; kovalamak; sürmek.
  8. koyılmakkelimef.bknz. kuyulmak
  9. koymakkelimef.eT.Bırakmak; terk etmek; yerleştirmek; dökmek; çalkalamak. [Yüknekî]
  10. köçmekkelimef.Göçmek. [Yüknekî]
  11. köçürmekkelimef.Göçürmek; göç ettirmek. [Yüknekî]
  12. kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
  13. kölgekelimeis.Gölge.
  14. kömlekkelimeis.Gömlek.
  15. könglekkelimeis.Gömlek.
  16. köngülkelimeis.Gönül; kalp; yürek; duygular; vicdan. [Yüknekî]
  17. köpkelimesf.Çok; bol. [Yüknekî]
  18. köprikelimeis.bknz. köprü
  19. köpükkelimeis.Çalkalanan, yukarıdan dökülen, ısıtılan veya mayalanan bir sıvının üstünde meydana gelen havalı kabarcıklar.
  20. köpüklendirmekkelimef.Köpüklendirmek.
  21. köpüklenmekkelimef.Üstü köpük bağlamak; köpüğü olmak.
  22. köstekkelimeis.Hayvanın kaçmasını önlemek için iki ayağını uzun adım atamayacak biçimde bağlayan ip.
  23. köşekkelimeis.Genç hayvan.
  24. köşkkelimeis.Bahçe içine yapılmış gösterişli ve süslü ev.
  25. közkelimeis.İyice yanarak hiçbir is ve dumanı kalmamış, kor hâlinde bulunan odun veya kömür parçası; ateş koru; kor parçası; kızıl ateş parçası.
  26. kuçaklamakkelimeis.Kucaklamak.
  27. kuçmakkelimef.Kucaklamak; kollarında sıkmak; bağrına basmak. [Yüknekî]
  28. kullukkelimeis.Kul olma durumu.
  29. kumakelimeis.eT.Eskiden erkeklerin birinci eşleri dışında aldıkları odalıkların her biri; cariye.
  30. kunçkelimeis.Konç.
  31. kuntkelimesf.Far.İnce ve sivri olmayan; kalın; küt.
  32. kurkelimeis.Kuşak; kemer toka.
  33. kur kurama kuşakdeyimAltın işlemeli kuşak.
  34. kurdurmakkelimef.Kurmak eylemini yaptırmak; kurmasını sağlamak.
  35. kurılmakkelimef.Kurulmak.
  36. kurımakkelimef.Kurumak.
  37. kurmakelimeis.Kuşak; işlemeli kemer.
  38. kurmakkelimef.(Yay vb. için) germek. [Yüknekî]
  39. kurtkelimeis.eT.Köpekgillerden, köpeğe çok yakın, boyu yüksek, gövdesi ince, böğürleri çökük, ayakları ince, kuyruğu tüylü ve sarkık, postu gri sarı, uzun ve sivri…
  40. kurtarmakkelimef.Kurtulmasını sağlamak.
  41. kurtılmakkelimef.Kurtulmak.
  42. kurukelimesf.İçinde suyu ve nemi bulunmayan; ıslanmamış.
  43. kurumsıkelimeis.Bezin yanmasından oluşan isli kül; kül.
  44. kusdurmakkelimef.Kusturmak.
  45. kuskunkelimeis.eT.At, eşek kuyruğu altından geçirilerek eyere, semere, palana bağlanan kayış kuşak.
  46. kuskunından balçığa baturmakdeyimGülünç duruma düşürmek.
  47. kuşanmakkelimeeT.Herhangi bir şeyi beline takmak.
  48. kuşlamakkelimef.Kuş avlamak; kuş yakalamak.
  49. kutlukelimesf.Kut sahibi olan.
  50. kutsuzkelimesf.İşleri ters giden adam; kötü; uğursuz; menhus; meşum.