kuma

kelimeis.

eT.kuma-ş-mak (yardımlaşmak) > Kıpç. kuma / Moğ. ḳuma (cariye)

قوما قومه قما

  1. 1

    Eskiden erkeklerin birinci eşleri dışında aldıkları odalıkların her biri; cariye.

  2. 2

    {OsT}{eAT}Eskiden birden fazla kadınla evlenebilen erkeklerin nikâhlı eşlerinin birbirine göre durumu; ortak.

    [DK]