çıng

kelimeis.

çan / çang / çank / çeng / çın / çıng / çıñ / çınk / çi / çin / çing / çiñ / çink / çun / çung (yans.)

  1. 1

    Cam ya da madenî eşyanın çınlama biçiminde çıkardığı sesi anlatan kök. çıng etmek, çıng-ıl, çıng-ı, çıng-ıl-da-k, çıng-ır çıngır, çıng-ır-ık, çıng-ır-a-k, çıng-ır-t, çıng-ra-t-mak

    [Zülfikar]