çin

kelimeis.

Köken

çan / çang / çank / çeng / çın / çıng / çıñ / çınk / çi / çin / çing / çiñ / çink / çun / çung (yans.)

1
Cam ya da madenî eşyanın çınlama biçiminde çıkardığı sesi anlatan kök. çin-ti-k, çin-le-mek, çin-i-le-mek, çin çin,
[Zülfikar]
2
{ağız}Yankı.
[DS]