çang

kelimeis.

Köken

çan / çang / çank / çen / çın / çıng / çınk / çin / çing (yans.)

1
Çınlamayı andırır konuşma, bağrışma, ötüşme ve gevezelik etmeyi anlatan kök. çang-a manga, çang-ar-a, çang-ıl-da-k, çang-ış-mak
[Zülfikar]