çang

kelimeis.

çan / çang / çank / çeng / çın / çıng / çıñ / çınk / çi / çin / çing / çiñ / çink / çun / çung (yans.)

  1. 1

    Cam ya da madenî eşyanın çınlama biçiminde çıkardığı sesi anlatan kök. çang-a, çang-al çungal, çang-ıl-tı, çang-ır çungur, çang-al mangal, çang-ır-da-mak, çang-ır-tı

    [Zülfikar]