1. bolmakkelimeyard. f.Olmak. [Yüknekî]
  2. bugragurmakkelimef.Damızlık erkek deve hâline gelmek; buğralaşmak; buğra gibi olmak.
  3. bügülemekkelimef.Bilgi ile donanmak.
  4. bürkirmekkelimef.Püskürmek.
  5. burmakkelimef.Koku saçmak.
  6. busmakkelimef.Pusmak; pusu kurmak; pusuya yatmak; gizlenmek; saklanmak. [Yüknekî]
  7. buşmakkelimef.Üzülmek; sıkılmak; canı sıkılmak; usanmak.
  8. bütmekkelimef.Bitmek; tamamlanmak; gerçekleşmek.
  9. bütmekkelimef.(Yara için) kapanmak; onulmak. [Yüknekî]
  10. bütmekkelimef.Bir şeye inanmak. [Yüknekî]
  11. çapmakkelimef.Yüzmek.
  12. çavıkmakkelimef.Güçlenmek; kuvvetlenmek.
  13. çoglamakkelimef.(Fil için) bağırmak.
  14. ınçıklamakkelimef.Hıçkırarak ağlamak; inlemek; hıçkırmak; feryat etmek.
  15. inmekkelimef.Yukarıdaki bir yerden daha aşağıdaki başka bir yere doğru gelmek.
  16. irikmekkelimef.Toplanmak; birikmek.
  17. irikmekkelimef.İğrenmek; nefret etmek; istikrah etmek.
  18. irmekkelimef.Yalnızlık duymak; üzülmek.
  19. isimekkelimef.Isınmak; sıcak olmak.
  20. ısınmakkelimef.Sıcaklığı artmak; daha sıcak duruma gelmek; ısı kazanmak.
  21. ismekkelimef.İnmek; azalmak; hafiflemek.
  22. ivmekkelimef.Çabuk davranmak; acele etmek; derhal yapmak.
  23. kaçmakkelimef.Bulunması gereken bir yerden zor kullanarak veya hileyle ayrılmak; firar etmek.
  24. kadıtmakkelimef.İnat etmek; dik başlı olmak; kimseye boyun eğmemek; dikilmek.
  25. kakılamakkelimef.Bağırmak.
  26. kakırmakkelimef.Boğazını aksırarak temizlemek; balgam çıkarmak.
  27. kalkmakkelimef.eT.Yükselmek; sıçramak; şaha kalkmak; doğrulmak; dik duruma gelmek.
  28. kalmakkelimef.Bulunduğu durumu veya konumu korumak, değiştirmeden durmak.
  29. kamamakkelimef.Kamaşmak.
  30. kamıtmakkelimef.Kaymak.
  31. kammakkelimef.Kamaşmak.
  32. katgurmakkelimef.Gülmekten katılmak.
  33. kaymakkelimef.eT.Geri dönmek; caymak.
  34. keçmekkelimef.Geçmek. [Yüknekî]
  35. kelgelmekkelimef.Gitmek üzere olmak.
  36. kezmekkelimef.Gezmek; dolaşmak.
  37. kingümekkelimef.Genişlemek.
  38. kinikmekkelimef.Gecikmek.
  39. kitmekkelimef.Gitmek; çekilmek; zail olmak. [Yüknekî]
  40. kızmakkelimef.Kızarmak.
  41. kızmakkelimef.Öfkelenmek; sinirlenmek.
  42. kökremekkelimef.Gürlemek; kükremek; bağırmak; böğürmek.
  43. köpedmekkelimef.Çoğalmak.
  44. kopmakkelimef.eT.(Tel, ip, halat vb. için) üzerine uygulanan çekme kuvveti dolayısıyla iki parçaya ayrılmak.
  45. koramakkelimef.Azalmak.
  46. körkitmekkelimef.bknz. körgitmek
  47. korkmakkelimef.Şiddetle savunmak; kendini korumak için yoğun bir istek duymak.
  48. küremekkelimef.Özgür olmak; bağımsız olmak; yönetilmez olmak.
  49. kuturmakkelimef.Delirmek; kudurmak; şuurunu kaybetmek.
  50. küymekkelimef.Yanmak.