1. bağırmakkelimef.eT.Korku, öfke ve heyecan gibi duygularını yüksek sesle belirtmek; haykırmak.
  2. batmakkelimef.Bir sıvının veya yumuşak bir maddenin içine girmek; gömülmek.
  3. bayatlamakkelimef.(Yiyecekler) zaman geçmekle tazeliğini kaybetmek, kurumak, bozulmak.
  4. bayılmakkelimef.Telaşa düşmek; endişe etmek; üzülmek.
  5. bıkmakkelimef.eT.Tekrarlanan şeyler yüzünden insanın doygunluğa ve yorgunluğa ulaşması sonucu istemezlik durumu ortaya çıkmak.
  6. bitmekkelimef.eT.(Para, yiyecek vb. için) hiç kalmamak; tükenmek.
  7. bocalamakkelimef.(Gemi için) rüzgâra karşı gidemeyerek sürüklenmek.
  8. borçlanmakkelimef.Borç almak; kredi almak; veresiye almak.
  9. boşalmakkelimef.Boş duruma gelmek.
  10. bozlamakkelimef.Ses vermek; bağırmak; böğürmek.
  11. böğürmekkelimef.(Öküz, deve vb. hayvanlar için) bağırmak.
  12. bulutlanmakkelimef.Bulutla kaplanmak, örtülmek.
  13. cıvımakkelimef.Yumuşak hâle gelmek; cıvık olmak; sulanmak.
  14. cızırdamakkelimef.Sürekli bir “cız” sesi çıkarmak; cızırtı yapmak.
  15. çenilemekkelimef.(Köpek için) canı yanmaktan dolayı acı acı bağırmak.
  16. çıkmakkelimef.Bir yerden, bir yerin içinden dışarı varmak. : Evden çıktılar.
  17. çıldırmakkelimef.Delirmek; aklını oynatmak.
  18. çorlamakkelimef.Hastalık bulmak; bozulmak; kötülemek.
  19. çöğelmekkelimeOtururken bir şeye dikkatlice bakmak için doğrulmak; kafasını kaldırıp bakmak.
  20. damlamakkelimef.eT.Damla biçiminde tane tane düşmek.
  21. daralmakkelimef.Dar duruma düşmek; boyutları küçülmek; azalmak.
  22. dirilmekkelimeeT.(Ölmüş sanılan kişi için) diri hâle gelmek; canlanmak.
  23. doğmakkelimef.eT.Dünyaya gelmek.
  24. doğurmakkelimef.eT.Yavru dünyaya getirmek; doğum yapmak.
  25. duraklamakkelimef.Kısa bir süre için harekete veya yapılan işe ara vermek; beklemek.
  26. duralamakkelimef.Durur gibi olmak, yavaşlamak.
  27. düşmekkelimef.eT.(Nesneler için) kendi ağırlığının etkisi ile yukarıdan aşağı doğru hızla inmek.
  28. ekşimekkelimef.eT.Ekşi duruma gelmek; ekşilik kazanmak.
  29. emeklemekkelimef.Dizler ve eller üzerinde yürümek; yürümeye çalışmak.
  30. erimekkelimef.eT.Isı etkisi ile sıvı duruma geçmek.
  31. esmekkelimef.(Rüzgâr için; hava) bir yöne doğru akmak.
  32. fıkırdamakkelimef.Fıkırtı çıkararak kaynama.
  33. fırlamakkelimef.Ani bir çıkış yaparak bir yana atılmak.
  34. fıslamakkelimef.“Fıs!” diye ses çıkarmak.
  35. fışkırmakkelimef.(Basınç altındaki sıvı ve gazlar için) bir boşluktan sütun oluşturacak şekilde hızla çıkıvermek; ince ve narin bir şekilde püskürmek.
  36. genişlemekkelimef.Geniş duruma gelmek; büyümek.
  37. gevelemekkelimef.eT.Bir şeyi ağız içinde çiğnemeden, çiğniyormuş gibi yaparak evirip çevirmek.
  38. gevşemekkelimef.eT.Gevşek duruma gelmek; yumuşamak.
  39. gezmekkelimef.eT.Hava almak, görmek, bakmak, eğlenmek gibi çeşitli amaçlarla bir yere gitmek, dolaşmak.
  40. gitmekkelimef.eT.Bir yerden başka bir yere doğru hareket etmek.
  41. göçmekkelimef.eT.Bulunduğu yerden ayrılarak başka bir yere yerleşmek üzere gitmek; yurt değiştirmek; hicret etmek.
  42. harınlamakkelimef.(Hayvan için) huylanıp yürümemek.
  43. havkırmakkelimef.(Köpek için) havlamak.
  44. haykırmakkelimef.Korku, telaş vb. sebeple yüksek sesle bağırmak.
  45. horozlaşmakkelimef.Horoz durumuna gelmek.
  46. hortlamakkelimef.(Yanlış bir inanış ürünü olarak ölü için) korkunç bir görünüşle mezardan çıkmak.
  47. ıhmakkelimef.(Deve için) çökmek.
  48. ıngıldamakkelimef.(Diş, ağaç vb. köklü şeylerle bir yere çakılmış bulunan sabit parçalar için) kökünden, bağından sallanmak; oynamak; gevşemek.
  49. ısınmakkelimef.Sıcaklığı artmak; daha sıcak duruma gelmek; ısı kazanmak.
  50. ışıldamakkelimef.Kendi ışığıyla parlamak.