bağırmak

kelimef.

eT.ba (yans.) > ba-ḳır-mak > ba-ğır-mak

  1. 1

    Korku, öfke ve heyecan gibi duygularını yüksek sesle belirtmek; haykırmak.

  2. 2

    Sesini yükseltmek.

  3. 3

    Kusurundan dolayı birine yüksek sesle çıkışmak.

  4. 4

    mecaz.Ortalıkta apaçık görünür durumda olmak.

  5. 5

    {ağız}Ağlamak.

    [DS]