boşalmak

kelimef.

boş > boş-al-mak

  1. 1

    Boş duruma gelmek.

  2. 2

    İçinde hiçbir şey kalmamak.

  3. 3

    Bir kap içinden dışarıya akmak, dökülmek.

  4. 4

    (İp, halat, tel vb. için) gevşemek; açılmak; çözülmek.

  5. 5

    mecaz.Derdini ve sıkıntısını birine anlatarak ferahlamak; deşarj olmak.

  6. 6

    (Hayvan için) bağından, ipinden kurtulmak.

  7. 7

    Cinsel ilişkide beli gelmek.