1. bogmakkelimef.Boğmak; sıkarak bağlamak.
  2. boşamakkelimef.eT.Bırakmak; terk etmek; ayrılmak.
  3. boşutmakkelimef.Bırakmak.
  4. bulnamakkelimef.Tutsak etmek; yakalamak; tutsak almak.
  5. burmakkelimef.eT.Bir şeyi kendi ekseni etrafında döndürerek bükmek; sarmak.
  6. buşurmakkelimef.Birinin canını sıkmak; sinirlendirmek. [Yüknekî]
  7. bütürmekkelimef.Tedavi etmek; sağaltmak.
  8. buyurmakkelimef.eT.Bir şeyin yapılmasını ya da yapılmamasını bildirmek; emretmek.
  9. buzmakkelimef.Mahvetmek; bozmak; kırmak; parçalamak; tahrip etmek.
  10. çalmakkelimef.Elle veya bir araçla vurmak; çarpmak. .
  11. çelilemekkelimef.Karartmak.
  12. çergülemekkelimef.Kurtarmak.
  13. çiknemekkelimef.Sıkı dikmek.
  14. çökitmekkelimef.Çöktürmek.
  15. çökürmekkelimef.Çökermek; ıhtırmak; çökertmek.
  16. denglemekkelimef.Bir şeyi bir başka şeye denk kılmak; denkleştirmek; denklemek.
  17. edermekkelimef.Aramak. [Yüknekî]
  18. ıdmakkelimef.Salmak; serbest bırakmak.
  19. igdilemekkelimef.Beslemek.
  20. ildürmekkelimef.İliştirmek; .
  21. iletmekkelimef.eT.İlerletmek.
  22. ılıkmakkelimef.Korumak.
  23. imlemekkelimef.İşmar etmek; işaret etmek; göstertmek.
  24. irtemekkelimef.Aramak; araştırmak.
  25. ısırmakkelimef.Sokmak.
  26. isitmekkelimef.Isıtmak. [DTL]
  27. işitmekkelimef.eT.(Ses için) kulakla algılamak; duymak.
  28. işlemekkelimef.eT.Bir iş yapmak.
  29. işletmekkelimef.İşlemesini sağlamak; çalıştırmak; faal tutmak; kullanmak.
  30. itmekkelimef.Düzene sokmak; düzenlemek; tanzim etmek; hazırlamak.
  31. ivitmekkelimef.Acele etmek.
  32. izlemekkelimef.Zaman ve mesafe olarak birinden sonra gelmek; ardından gelmek; takip etmek.
  33. kadırmakkelimef.Bükmek; eğmek.
  34. kahşatmakkelimef.Parçalamak.
  35. kalamakkelimef.eT.Yığmak; sandığa koymak; saklamak.
  36. kapmakkelimef.Tutmak.
  37. karagurmakkelimef.Karartmak.
  38. karılatmakkelimef.Boylatmak; boyunu ölçtürmek; karışlatmak.
  39. kavşurmakkelimef.Katlamak; bir araya koymak; birleştirmek; kavuşturmak.
  40. kavurmakkelimef.Basmak; tazyik etmek; toplamak; kavramak; yakalamak; sıkmak.
  41. kavuşturmakkelimef.Kavuşmasına yol açmak; kavuşmasını sağlamak; kavuşmalarını sağlamak; .
  42. keçürmekkelimef.Geçirmek. [Yüknekî]
  43. kedmekkelimef.Giymek. [Yüknekî]
  44. kedürmekkelimef.Giydirmek.
  45. keldürmekkelimef.Getirmek.
  46. kelürmekkelimef.Getirmek.
  47. kemdimekkelimef.Bıçakla kemik sıyırmak.
  48. kemişmekkelimef.Yere atmak; geri fırlatmak; atmak; fırlatmak. [Yüknekî]
  49. kerekmekkelimef.Gerekmek.
  50. kermekkelimef.Sonuna kadar germek; kuvvetle çekip uzatmak; aşırı germek. [Yüknekî]