boşamak
kelimef.Köken
eT.boş-ū-mak (bırakıvermek, salıvermek) / boş-a-mak
Anlamlar
- 1
{eT}Bırakmak; terk etmek; ayrılmak.
[KB]
- 2
{eT}Kurtarmak.
[Gabain]
- 3
(Koca için) eski hukuka göre eşi ile arasındaki nikâh bağını kaldırmak.
- 4
(Yargıç vb. için) kanunlara göre karı ile koca arasındaki evlilik bağının sonlandırılmasına karar vermek.
- 5
argo.Vazgeçmek; değer vermemek.
- 6
{ağız}Yapıp bitirmek.
[DS]