ıdmak

kelimef.(ı:dmak)

{eT}gçl.[-ur]#66157

Köken

īḏ-mak

1
Salmak; serbest bırakmak.
[DLT][KB]
2
Gitmesine izin vermek; göndermek. [Yüknekî]
[DLT][ETY][EUTS][KB][Tekin][İKPÖy.]
3
Terk etmek; bırakmak.
[ETY][Gabain][İKPÖy.]
4
Neşretmek; yaymak.
[EUTS]
5
Ulaştırmak.
[KB]
6
Kaçırmak.
[EUTS][Gabain]