1. eteklenmekkelimef.(Elbise için) etek takılmak.
  2. etikmekkelimef.Başarmak.
  3. etişmekkelimef.Barıştırmak.
  4. evlenmekkelimef.(Bir kadın ve bir erkek için) bir aile kurmak üzere kanunların öngördüğü şekilde bir araya gelmek; nikâhlanmak; izdivaç etmek.
  5. evmekkelimef.Acele etmek.
  6. evrişmekkelimef.Bir işle uğraşmak; çabalamak; bir işin üstüne düşmek.
  7. ıçgınmakkelimef.Kaybolmak; yitmek; bozulmak; elden gitmek;
  8. ırgamakkelimef.Sallamak; ırgalamak; sarsmak; yerinden oynatmak; kımıldatmak.
  9. ilinmekkelimef.Yapışmak; asılmak; ilişmek; takılmak; takılıp kalmak.
  10. ilişmekkelimef.eT.Birbirine takılmak; yapışmak; tutuşmak.
  11. ilmekkelimef.Bağlı, asılı, ilişkili olmak; bağlanmak; iliştirilmek.
  12. irmekkelimef.(Duvar vb. için) yarmak; gedik açmak; çentmek.
  13. isimekkelimef.Isınmak; sıcak olmak.
  14. isitmekkelimef.Isıtmak. [DTL]
  15. işleşmekkelimef.İş yapmakta yarışmak ve birbirine yardım etmek.
  16. itinmekkelimef.Kendine çeki düzen vermek; kendini düzene sokmak; süslenmek; hazırlanmak; sürünmek.
  17. kadıtmakkelimef.Çevirmek; döndürmek; bükmek.
  18. kadmakkelimef.Tipide ölmek.
  19. kanamakkelimef.eT.Kan almak; kan akıtmak; kan emmek.
  20. kapılmakkelimef.Kapanmak.
  21. karganmakkelimef.Kendi kendini lanetlemek; kendi kötülüğü için dua etmek.
  22. karılmakkelimef.Birçok nesne bir araya gelerek birbiri içine dağılıp karışmak; mezc olmak.
  23. kaşınmakkelimef.Kaşıntı verilmek.
  24. katmakkelimef.Sertleşmek; katılaşmak sert olmak.
  25. kavrulmakkelimef.eT.Kavurma işlemine uğramak.
  26. kavuşmakkelimef.eT.Birleşmek; yaklaşmak; karşılaşmak.
  27. kazınmakkelimef.Kendi kendine tıraş olmak; derisini yüzercesine kendi tüy ve kıllarını kesmek.
  28. kemişmekkelimef.Yere atmak; geri fırlatmak; atmak; fırlatmak. [Yüknekî]
  29. kerilmekkelimef.Uzatılmak; gerilmek.
  30. kesilmekkelimef.Kesmek eylemi yapılmak.
  31. kevilmekkelimef.Gevşemek; zayıflamak.
  32. kırılmakkelimef.Kırmak eylemine uğramak.
  33. kırışmakkelimef.Karşılıklı birbirini kırmak; karşılıklı öldürmek, yok etmek; vuruşmak.
  34. kırmakkelimef.eT.Sert şeyleri vurma veya ezme yoluyla parçalamak; parçalara ayırmak.
  35. kısganmakkelimef.Kıskanmak.
  36. kısılmakkelimef.Arada kalmak; daralmak; darlaşmak.
  37. kıyılmakkelimef.Kıymak işi yapılmak; kıymak eylemine uğramak.
  38. koçuşmakkelimef.Kucaklamak.
  39. komışmakkelimef.(İşe) birlikte koyulmak.
  40. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  41. konuklamakkelimef.Birini misafir olarak alıkoymak; yemeğe çağırmak; misafir etmek; konuk etmek; ağırlamak.
  42. kopuşmakkelimef.Kalkışmak; birlikte kalkmak.
  43. korkulmakkelimef.Korku duyulmak.
  44. körüşmekkelimef.Görüşmek; karşılaşmak; yüz yüze bakmak.
  45. kösülmekkelimef.Geçimini bir yerden, birinin sırtından kolayca sağlamak.
  46. köymekkelimef.Yanmak; kavrulmak.
  47. kurulmakkelimef.Üzerinde kurmak eylemi yapılmak; kurmak eylemine uğramak.
  48. küsemekkelimef.Özlemek; arzulamak; arzu etmek; istemek; dilemek. [Yüknekî]
  49. otamakkelimef. is.Otları veya ot türünden olan bitkileri kesmek, yapraklarını budamak.
  50. oynamakkelimef.(Bir şeyi) eğlenmek, hoşça vakit geçirmek amacıyla o şeyi kendine oyuncak veya oyun aracı edinmek. Top oynayalım mı?