1. bagırkelimeis.Karaciğer; .
  2. bilemekkelimef.Bileği taşına veya başka bir bileme aletine tutarak kesici aletlerin ağzını keskin duruma getirmek; keskinleştirmek; zağlamak.
  3. bozlamakkelimef.Ses vermek; bağırmak; böğürmek.
  4. kitmekkelimef.Gitmek; çekilmek; zail olmak. [Yüknekî]
  5. kondurmakkelimef.Yerleştirmek; oturtmak; üzerine oturtmak; iskân etmek.
  6. ohşagukelimeis.Oyuncak.
  7. ordukelimeis.Hakanın oturduğu şehir; başkent; beylik merkezi.
  8. sökmekkelimef.Koparmak; yarmak; yırtmak.
  9. sürtüşmekkelimef.Bir şeyin üzerine bir maddeyi birlikte sürmek, yaymak, bulaştırmak.
  10. sürünmekkelimef.(Sert bir şey için) dövülerek ezilmek.
  11. tabanlığkelimesf.Tabanlı.
  12. takmakkelimef.Eklemek; ilave etmek.
  13. taşmakkelimef.Dışarı çıkmak.
  14. tepinmekkelimef.Bulunduğu yerde ayaklarını yere hızlı hızlı vurmak.
  15. tepmekkelimef.Dövmek; vurmak:
  16. yaratmakkelimef.(Tanrı için) yoktan var etmek; kendinden uydurmak; vücuda getirmek; oranlayıp yapmak; gereken duruma getirmek; tanzim etmek; düzene koymak;…
  17. yıkılmakkelimef.Yıkmak eylemi yapılmak; hakkında yıkmak eylemi gerçekleştirilmek; harap olmak ve düşmek.
  18. yoğurmakkelimef.Yoğun, sıkı, koyu duruma getirmek; koyulaştırmak.
  19. yükkelimeis.Ağırlık.
  20. yüklemekkelimef.Yük vurmak; yüklü hâle getirmek.