sürtüşmek

kelimef.

{eT}işteş.[-ür]#163459

Köken

sür-t-mek > sür-t-üş-mek

1
Bir şeyin üzerine bir maddeyi birlikte sürmek, yaymak, bulaştırmak.
2
Aşındırmak için birbirine sürtmekte yardımlaşmak; yardımlaşarak sürtmek.
[DLT]
3
Karşılıklı olarak birbirine sürtünmek.
4
mecaz.Birbiri ile anlaşmazlık içinde olmak; sürekli dalaşmak; anlaşamamak; uyuşamamak.