yaratmak

kelimef.

yār-ā-mak (uygun olmak) > yar-a-t-mak

  1. 1

    (Tanrı için) yoktan var etmek; kendinden uydurmak; vücuda getirmek; oranlayıp yapmak; gereken duruma getirmek; tanzim etmek; düzene koymak; oranlamak; düzenlemek; hazırlamak; yeniden gözden geçirmek.

    [DLT][EUTS][Gabain][KB][Mühennâ][Tekin][İKPÖy.]

  2. 2

    Yapmak; etmek; teşkil etmek.

    [ETY]

  3. 3

    Donatmak; süslemek.

    [EUTS][Gabain][İKPÖy.]

  4. 4

    Beğendirmek; kendisini göstermek.

    [EUTS]

  5. 5

    Teşvik etmek; gayret etmek.

    [EUTS]

  6. 6

    Tercüme etmek.

    [Gabain]

  7. 7

    (Allah için) varlıkları yoktan var etmek; vücuda getirmek; var olma nedeni olmak.

  8. 8

    mecaz.Zekâ, düşünce ve yeteneğine dayanarak o zamana kadar var olmayan bir şeyi yapmak; üretmek; gerçekleştirmek; ortaya koymak; sağlamak.

  9. 9

    mecaz.(Bir ruh hâli, duygu vb. için) doğmasına yol açmak. 10. mecaz. (Sorun, güçlük vb. için) nedeni olmak; ortaya çıkmasına sebep olmak.