1. abarmakkelimef.eT.Almak; alıp götürmek.
  2. abrışmakkelimef.eT.(Çocuk için) annesinin arkasına sarılmak; sırnaşmak; direnmek.
  3. afkalamakkelimef.eT.Karıştırmak; alt üst etmek; kabartmak.
  4. ağdırmakkelimef.eT.(Yük için) yük hayvanlarında bir taraftaki yükün diğerinden daha ağır olması sonucu o tarafa doğru yatmak veya devrilmek.
  5. ağdırmakkelimef.eT.Bir destek veya serene bağlamak suretiyle yukarılara tırmanmasını sağlamak. «Asmaları çardağa ağdırdı.»
  6. ağmakkelimef.eT.Su gibi akıp gitmek; kaymak.
  7. ağnamakkelimef.eT.(Hayvanlar için) yere yatıp sırtını kaşımak; debelenmek, kıvranmak.
  8. akmakkelimef.eT.(Sıvı gibi molekülleri veya tanecikleri kolayca yer değiştiren maddeler için) bir yerden daha aşağıda bulunan başka bir yere doğru gitmek.
  9. aldamakkelimef.eT.Aldatmak; bir kimseyi kandırmak; oyun etmek; yanıltmak.
  10. almakkelimef.eT.Bir nesneyi elle veya araçla tutup yerinden kaldırmak.
  11. anıklamakkelimef.eT.Hazır etmek, hazır duruma getirmek.
  12. anmakkelimef.eT.Geçmişte olan bir olayı veya tanıdığı birini aklına getirmek; hatırlamak.
  13. anramakkelimef.eT.Haykırmak; kükremek.
  14. arnaşmakkelimef.eT.Dokunacak, örülecek bir şeye başlamak.
  15. aşılamakkelimef.eT.Vücutta bağışıklık sağlamak için aşı sıvısı vermek.
  16. aşmakkelimef.eT.(Erkek hayvanlar için) dişisiyle çiftleşmek.
  17. avılmakkelimef.eT.Yüreği ezilmek.
  18. avkalamakkelimef.eT.Avuç dolusu almak.
  19. avkamakkelimef.eT.Avuç içine alarak ovmak; çitilemek; ovalamak.
  20. avkımakkelimef.eT.Avuç içine alarak sıkmak; ovmak; ovalamak; çitilemek.
  21. avkırmakkelimef.eT.Çalmak; aşırmak.
  22. avkmakkelimef.eT.Eli ile ovalayarak küçük parçalara bölmek; ufalamak.
  23. avkurlanmakkelimef.eT.Kırılmak.
  24. avutmakkelimef.eT.Birinin acılarını, sıkıntılarını hafifletmek; teselli etmek, oyalamak.
  25. ayıkmakkelimef.eT.Ayılmak; kendine gelmek; uyanmak.
  26. ayırtlamakkelimef.eT.Ayırıp çıkarmak; seçmek.
  27. ayıtlamakkelimef.eT.Ayıklamak; seçmek; temizlemek.
  28. ayıtmakkelimef.eT.Ayıklamak; seçmek; temizlemek.
  29. azgaşmakkelimef.eT.Kızmak.
  30. azımakkelimef.eT.Baş kaldırmak.
  31. bağdalamakkelimef.eT.Güreşte bacaklarını, rakibinin bacaklarına sararak yere düşürmek; güreşte çelme takmak.
  32. bağırmakkelimef.eT.Korku, öfke ve heyecan gibi duygularını yüksek sesle belirtmek; haykırmak.
  33. bağlamakkelimef.eT.İp veya tel benzeri bir şeyi etrafında dolayıp düğüm yaparak tutturmak.
  34. bakınmakkelimef.eT.Gözleriyle çevresine bakıp araştırmak; . [Yüknekî]
  35. barınmakkelimef.eT.Kendini yaşatmak; geçinmek; ihtiyacını karşılamak .
  36. bayımakkelimef.eT.Zengin olmak; varlıklanmak.
  37. bayımakkelimef.eT.Büyü ile gözünü bağlamak; büyülemek.
  38. bekilemekkelimef.eT.(Kapı, pencere vb. için) sürgülemek.
  39. bekimekkelimef.eT.Sertleşmek; katılaşmak; pekişmek.
  40. belinlemekkelimef.eT.Korku ile uykusundan sıçramak; birden korku ile uyanmak.
  41. bellemekkelimef.eT.Öğrenip akılda tutmak; ezberlemek; öğrenmek.
  42. bezermekkelimef.eT.(Yara için) iyileşmeye yüz tutmak.
  43. bıdamakkelimef.eT.Budamak.
  44. bingemekkelimef.eT.Birbiri üstüne koymak; yığmak.
  45. bingeşmekkelimef.eT.Birbirinin üzerine binmek; .
  46. binmekkelimef.eT.Yüksek bir şeyin veya hayvanın üzerine çıkıp ayaklarını sallandırarak oturmak.
  47. bitmekkelimef.eT.(Bitki için) topraktan yeşerip çıkmak, yetişmek; meydana gelmek; hasıl olmak; çıkmak.
  48. bitmekkelimef.eT.(Para, yiyecek vb. için) hiç kalmamak; tükenmek.
  49. bitmekkelimef.eT.(Yaralanma sonucu açılan cilt vb. için) bitişmek; kaynaşmak.
  50. bitmekkelimef.eT.(Pekmez, bal gibi şekerli maddeler için) koyulaşmak; donmak; şekerlenmek.