belinlemek

kelimef.

eT.beli~-le-mek > belin-le-mek

  1. 1

    {ağız}Korku ile uykusundan sıçramak; birden korku ile uyanmak.

    [DS]

  2. 2

    (Hayvan için) habersizce bir şeyden korkup ürkmek.

  3. 3

    Şaşkın şaşkın bakmak; afallamak.

  4. 4

    Ürkmek.

  5. 5

    {ağız}Şaşkınlıkla karışık korku duymak; irkilmek.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Dudakta uçuk çıkmak; uçuklamak.

    [DS]