-ılu

eke.

eT.-ı-ġ-lı > -ı-lu / -i-lu

  1. 1

    Sıfat fiil yapan ve “-ılmış” değerinde kullanılır. “Sünüğe sar-ılu (sarılmış) etsiz deriyem / Semizlikten halavetten beriyem.” Pendname-i Güvehî.

  2. 2

    Geçişsiz fiillerden sıfat türetir. kork-ılu.