kelimesf.

eT.āç / āc > aç

  1. 1

    {eT}(Kişi, hayvan için) yemek ihtiyacı içinde bulunan; acıkmış. (a:ç) .

    [DLT][ETY][EUTS][Gabain][Tekin]

  2. 2

    Yeme içme, giyinme ve barınma gibi en doğal ihtiyacını karşılayamayacak derecede yoksul kimse.

  3. 3

    Ne kadar çok kazınırsa kazansın bunlarla yetinmeyen sürekli kazanma ve biriktirme arzusu içinde olan; açgözlü; haris; gözü doymaz; tamahkâr.

  4. 4

    Kuraklıktan dolayı kurumuş, kavrulmuş durumdaki toprağın hâli; susuz.

  5. 5

    Çok istekli, özlem çeken; doyumsuz.

  6. 6

    {ağız}Yoksul.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}Aç gözlü.

    [DS]