1. agayılkelimeis.Ağıl.
  2. aşanmakkelimef.Yükselmek (?).
  3. banglamakkelimef.Yüksek sesle bağırmak; haykırmak; seslenmek; çağırmak; .
  4. belemekkelimef.Çocuğu kundaklamak.
  5. binitkelimeis.Üstüne binilen hayvan veya taşıt; binecek hayvan.
  6. bozackelimesf.Boz renkte; boz renkli.
  7. bozlamakkelimef.Ses vermek; bağırmak; böğürmek.
  8. çağırmakkelimef.Birine gelmesini söylemek; davet etmek.
  9. çağnamkelimeis.Çağlama sesi; çağıltı.
  10. çalkelimesf.Alaca; kır; kırçıl.
  11. çaldurmakkelimef.Azıcık benzemek
  12. çalımkelimeis.Vuruş.
  13. çalışkelimeis.Çalma; güreş; vuruş; .
  14. çalışmakkelimef.Güreşmek.
  15. çalmakkelimef.Elle veya bir araçla vurmak; çarpmak. .
  16. çapankelimeis.Atlı haberci, postacı; ulak.
  17. çaparkelimeis.Atlı haberci, postacı; ulak. .
  18. çapdurmakkelimef.Yağmalatmak; yağma ettirmek.
  19. çapılmakkelimef.Boynu vurulmak.
  20. çapkunkelimeis.Akın; baskın.
  21. çapmakkelimef.eT.(At) koşturmak; sürmek.
  22. çarakelimeis.Far.Çare.
  23. çarpışdurmakkelimef.Gezip tozmak.
  24. çarpmakkelimef.(Bir şeyi) hızla bir yere vurmak.
  25. çatlaguçkelimeis.Kamçının şaklaması için ucuna konulan tüy ya da yarılmış kayış parçası.
  26. çatlatmakkelimef.Şaklatmak.
  27. çatmakelimeis.Çatmak işi.
  28. çavlanmakkelimef.Sesi veya gürültüsü etrafa yayılmak; çevreden işitilmek.
  29. çavuşkelimeis.eT.Ordu komutanı.
  30. çaymakkelimef.Dönmek; vazgeçmek.
  31. çevürilmekkelimef.Çevrilmek.
  32. çevürmekkelimef.Çevirmek; bir şeyi sol elin baş parmağı üzerinde çevirmek.
  33. çığırtmakkelimef.[eAT -ur] Bağırtmak.
  34. çınglamakkelimef.Çınlamak.
  35. çırpındıkelimeis.Çırpıntı.
  36. çırpmakkelimef.Hızla ve kesik kesik silkelemek.
  37. çoğkelimesf.Çok.
  38. çolgamakkelimef.Sarmak; bohçalamak.
  39. çolukkelimeis.Çocuk.
  40. çöngekelimesf.Az.Gücünü yitirmiş.
  41. çöngelmekkelimef.Gücünü yitirmek.
  42. çözmekkelimef.eT.Bağlı olan bir şeyin düğümünü açmak; bağından kurtarmak.
  43. çukakelimeis.Far.Çuha.
  44. çulgamakkelimef.Bağlamak; bohçalamak; toplamak.
  45. dadkelimeis.Far.Doğruluk; adalet.
  46. dağıtmakkelimef.eT.Dağılmasına sebep olmak.
  47. dağlamakkelimef.Far.Vücutta bulunan herhangi bir yarayı ortadan kaldırmak veya kanı dindirmek için kızgın bir metalle yakmak.
  48. dahıkelimee.eT.Dahi.
  49. dakkelimezf.Kadar; dek.
  50. dalamakkelimef.eT.(Hayvan için) bir insan ya da hayvanın üzerine atılarak ısırmak, dişle koparmak; yırtmak.