çavuş

kelimeis.

eT.çab-ış (yaver) / çaẕ-uş (komutan) > Far. çāvūş /

چاووشچاوش

  1. 1

    {eT}Ordu komutanı.

  2. 2

    {eT}Savaşta askerin düzenini sağlayan; onları zulüm yapmaktan men eden kimse; kumandan.

    [DLT]

  3. 3

    tar. Toplantılarda, divanlarda alınan kararları yüksek sesle halka duyuran kişi.

  4. 4

    tar. Orduda onbaşıdan sonra gelen erbaş.

  5. 5

    Bir işin veya işçilerin başında bulunan, onları yöneten kişi.

  6. 6

    {eAT}Bekçi.

    [DK]

  7. 7

    {eAT}Hizmetkâr.

    [DK]