çığırtmak

kelimef.

çık / çığ (yans.) > çığ-ır-mak > çığ-ır-t-mak

چيغرتمق

  1. 1

    [eAT -ur] Bağırtmak.

    [DK]

  2. 2

    İlan etmek.

    [DK]

  3. 3

    Davet etmek; çağırtmak.

    [DK]

  4. 4

    Bağırta bağırta zorlamak.

    [DS]