banglamak

kelimef.(baŋlamak)

bang (yans.) > baŋ-la-mak

بانكلمق

  1. 1

    {ağız}Yüksek sesle bağırmak; haykırmak; seslenmek; çağırmak; .

    [DS]

  2. 2

    Ezan okumak.

    [DK]

  3. 3

    Gök gürlemek.

  4. 4

    {ağız}(Horoz için) ötmek.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}(Eşek için) anırmak.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Sayıklamak.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}(Sır için) ağzından kaçırmak; söyleyivermek.

    [DS]