çönge

kelimesf.

Az.çön-mek (dönmek) > çönge

چونكه

  1. 1

    Gücünü yitirmiş.

  2. 2

    Görevini yapamaz duruma gelmiş.

  3. 3

    Zayıf.

  4. 4

    Küntleşmiş.

  5. 5

    (Alet için) keskinliğini kaybetmiş; körelmiş.

    [DK]

  6. 6

    (Göz için) zayıf, bulanık gören; fersiz.

    [DK]

  7. 7

    {ağız}Beceriksiz; uyuşuk.

    [DS]

  8. 8

    {ağız}Kısa boylu; bodur.

    [DS]