- burgaçkelimeis.Suyun yandan bir engele çarpması sonucu dibe doğru akarken meydana getirdiği dönme hareketi; anafor; girdap.
- cerkelimeis.Ar.Çekme; sürükleme.
- çarpmakelimeis.Çarpmak eylemi veya işlemi.
- çevrimkelimeis.Sürekli aynı biçimde olan değişme; devir.
- çıkrıkkelimeis.Değirmen, dolap gibi şeylerin dönen bölümü.
- dalgakelimeis.eT.Su yüzeyinde rüzgâr, deprem gibi doğal etkenlerin meydana getirdiği alçalıp yükselme biçimindeki kıvrımlı hareket.
- denkkelimeis.eT.Yük hayvanlarının iki tarafına yükletilen yükün her biri; içi dolu çuval.
- destekkelimeis.Far.Küçük el; elcik.
- durukkelimeis. sf.eT.Olduğu durumu koruyan; değişmeyen; durmuş.
- düğümkelimeis.eT.İki ip, tel veya buna benzer şeyi dolayarak birbiri arasından geçirmek suretiyle yapılan bağlama yeri.
- elektrikkelimeis.Yun.İki cismin sürtünmesi, sıkıştırma gibi herhangi bir mekanik etki, ısının bazı kristaller üzerine etkisi vb. şekillerde elektron, proton veya pozitron…
- etkikelimeis.Bir kimse veya nesnenin başka bir kişi veya şey üzerindeki gücü; tesir, (1935).
- geçişkelimeis.eT.Geçmek işi veya biçimi.
- karınkelimeis.İnsan ve hayvanlarda gövdenin kaburga altından kasıklara kadar olan ön bölümü; bu bölümde yer alan iç organların tümü. [Yüknekî]
- katmakelimeis.Katmak işi; ekleme; ilhak.
- kuvvetkelimeis.Ar.Bedensel güç; takat.
- nakılkelimeis.Ar.Taşıyan.
- olaykelimeis.Çeşitli etmenler altında olan ve ortaya çıkan durum; olgu; vuku bulan şey; vaka; hadise (1942).
- saçakkelimeis.Yapılarda yağışlara karşı duvarları korumak için binanın dışına taşacak biçimde yapılan altı boş çatı çıkıntısı.
- sapmakelimeis.Sapmak eylemi.
- sifonkelimeis.Yun.Bir kaptaki sıvıyı başka bir kaba aktarmaya yarayan farklı boyda iki kolu olan bükülgen boru.
- süvarikelimeis.Far.Binici.
- tabankelimeis.Ayağın yere basan alt yüzü.
- tepkikelimeis.Bir eyleme cevap niteliği taşıyan ve onun etkilerini yok etmeyi amaçlayan ters eylem; karşı eylem; aksülamel; reaksiyon (1935).
- tortukelimeis.Bozulma ya da dinlenme sebebiyle bazı sıvıların dibinde oluşan koyu birikinti.
- uçkelimeis.eT.Bir şeyin bitim noktası, son; baş; tepe; nihayet.
- verimkelimeis.Vermek eylemi ve bunun sonucu.
- yansıkelimeis.eT.Yansıyan şey; akis; inikâs.
- yarıkkelimeis.Yarılarak açılmış aralık; yarılma sonucu oluşmuş çatlak; gedik; rahne.
- yeğinlikkelimeis.Yeğin olma durumu.
- yetenekkelimeis.Kişinin bir şeyi yapabilme ve anlayabilme niteliği; kabiliyet, (1935).
- yoğunlukkelimeis.Yoğun olma durumu.
- yükkelimeis.Ağırlık.
- zarfkelimeis.Ar.Kılıf; kap; mahfaza.
- zerrekelimeis.Ar.Çok küçük parçacık.