uç
kelimeis.(eT. u:ç)-cuKöken
eT.ūç
اوچ
Anlamlar
- 1
{eAT}{eT}Bir şeyin bitim noktası, son; baş; tepe; nihayet.
[DK][ETY][EUTS]
- 2
Kesici ya da delici bir aletin sivri ve batıcı yeri.
- 3
Gittikçe daralan ya da incelen şeylerin bittiği yer.
- 4
Uzunluğuna düşünülen şeylerin başlangıç ve bitim noktası.
- 5
Bir organın hafifçe kabarık bitim noktası; baş; tepe kısmı.
- 6
{ağız}{eAT}{eT}Genişliğine düşünülen şeylerin en kenarda kalan kıyısı; kenar; kıyı; yan.
[DLT][DS][Gabain]
- 7
Bir uzaklığın son noktası; en uzak nokta; son; nihayet.
- 8
{OsT}{ağız}{eAT}Sınır; hudut; serhat.
[DS]
- 9
{eT}Uzamda bir şeyin sınırı; hudut.
[Üç İtigsizler]
- 10
{eT}(Ordu için) kanat; cenah.
[ETY]
- 11
Eski Türk devletlerinde sınırdaki eyalet ve sancaklara verilen ad.
- 12
as.Savaşta birliklerin düşman yönünde ilerleyen en öndeki güvenlik birliği.
- 13
fiz.Bir elektrik devresinin bağlantı kurmaya yarayan bölümü.
- 14
Meteorolojide, en düşük ve en yüksek değer.
- 15
kim.Zincirleme birleşiklerde zincirin ucundaki işlevsel grup.
- 16
Kalemin yazı yazan ince ve sivri bölümü.
- 17
Bir nesnenin tükenmesi, bitmesi.
[DLT]
- 18
{ağız}Sonuç.
[DS]
- 19
sf.Olağan sınırları aşan; aşırıya varan; aşırı.
- 20
{ağız}{eT}En uzakta bulunan; uzak; ıssız.
[DS][EUTS][Gabain]