kelimeis.(eT. u:ç)-cu

eT.ūç

اوچ

  1. 1

    {eAT}{eT}Bir şeyin bitim noktası, son; baş; tepe; nihayet.

    [DK][ETY][EUTS]

  2. 2

    Kesici ya da delici bir aletin sivri ve batıcı yeri.

  3. 3

    Gittikçe daralan ya da incelen şeylerin bittiği yer.

  4. 4

    Uzunluğuna düşünülen şeylerin başlangıç ve bitim noktası.

  5. 5

    Bir organın hafifçe kabarık bitim noktası; baş; tepe kısmı.

  6. 6

    {ağız}{eAT}{eT}Genişliğine düşünülen şeylerin en kenarda kalan kıyısı; kenar; kıyı; yan.

    [DLT][DS][Gabain]

  7. 7

    Bir uzaklığın son noktası; en uzak nokta; son; nihayet.

  8. 8

    {OsT}{ağız}{eAT}Sınır; hudut; serhat.

    [DS]

  9. 9

    {eT}Uzamda bir şeyin sınırı; hudut.

    [Üç İtigsizler]

  10. 10

    {eT}(Ordu için) kanat; cenah.

    [ETY]

  11. 11

    Eski Türk devletlerinde sınırdaki eyalet ve sancaklara verilen ad.

  12. 12

    as.Savaşta birliklerin düşman yönünde ilerleyen en öndeki güvenlik birliği.

  13. 13

    fiz.Bir elektrik devresinin bağlantı kurmaya yarayan bölümü.

  14. 14

    Meteorolojide, en düşük ve en yüksek değer.

  15. 15

    kim.Zincirleme birleşiklerde zincirin ucundaki işlevsel grup.

  16. 16

    Kalemin yazı yazan ince ve sivri bölümü.

  17. 17

    Bir nesnenin tükenmesi, bitmesi.

    [DLT]

  18. 18

    {ağız}Sonuç.

    [DS]

  19. 19

    sf.Olağan sınırları aşan; aşırıya varan; aşırı.

  20. 20

    {ağız}{eT}En uzakta bulunan; uzak; ıssız.

    [DS][EUTS][Gabain]