360 madde
- tansörkelimeis.Lat.Afin geometri çerçevesinde tanımlanan çok bileşenli matematiksel işlem.
- tarhkelimeis.Ar.Atma; koyma; bırakma.
- taz'ifkelimeis.Ar.İki kat etme; katlama.
- teba'üdkelimeis.Ar.Birbirinden ayrılma; uzaklaşma.
- tebayünkelimeis.Ar.İki şey arasındaki zıtlık; karşıtlık: uyuşmazlık.
- tecezzikelimeis.Ar.Küçük parçalara ayrılma; bölünme; ufalanma.
- tecezzürkelimeis.Ar.Kökleri bir sıraya göre düzenleme.
- teczirkelimeis.Ar.Kökünden söküp çıkarma; kökünden sökme.
- teğetkelimeis.Bir eğriye bir noktasında değen doğru ya da düzlem; mümas (1937).
- temasülatkelimeis.Ar.Benzemeler; benzeyişler.
- tenasüpkelimeis.Ar.Birbirine uygun düşme; uyma; uygunluk.
- tepekelimeis.Bir şeyin en üstte kalan bölümü.
- terbikelimeis.Ar.Dörtleme; dört kat etme; dörde çıkarma.
- terbi'atkelimeis.Ar.Dörtlemeler; dört kat etmeler; dörde çıkarmalar.
- terimkelimeis.Fr.Konuşma dilinde pek kullanılmamakla birlikte bir uzmanlık, sanat, meslek ve bilim dalına özgü anlamı olan, belli bir kavramı karşılayan sözcük;…
- terskelimeis.eT.Güç olan her nesne.
- tertipkelimeis.Ar.Düzen; usul.
- tetavülkelimeis.Ar.Uzama; uzun olma.
- tevabikelimeis.Ar.Bir kimsenin ardından gidenler; ona tabi olanlar; maiyet.
- toplamakelimeis.Toplamak eylemi.
- topolojikelimeis.Fr.Geometrik cisimlerin nitelikleriyle ilgili özelliklerini ve bağıl konumlarını büyüklük ve biçimlerinden ayrı olarak ele alıp inceleyen geometri dalı.
- torkelimeis.Fr.Bir dairenin, kendi düzleminde bulunan fakat merkezinden geçmeyen bir eksenin çevresinde dönmesiyle meydana gelen cisim; simit.
- trigonometrikelimeis.Fr.Üçgenleri hesaplamayı konu edinen matematik dalı; müsellesat.
- trinomkelimeis.Fr.Üç terimden oluşan polinom (ax2 + bx + c).
- tümlevkelimeis.Parçalardan oluşmuş bütün.
- türevkelimeis.Türetilmiş olan şey; türetme sonucunda ortaya konan nesne ya da şey; müştak, (1935).
- türevlenebilirlikkelimeis.(Fonksiyon için) türev kabul etme özelliği; türevi alınabilir olma durumu.
- uzamdaşlıkkelimeis.Uzamdaş iki cismin ya da yolun özelliği; uzamdaş olma durumu.
- uzunlukkelimeis.Uzun olma durumu.
- üçgenkelimeis.Aynı doğrultuda bulunmayan üç noktanın ikişer ikişer birleştirilmesi ile meydana gelen üç kenarlı ve üç açılı kapalı yüzey (1937).
- üskelimeis.Ar.Bir kuvvete yükseltilmiş olan sayının yükseltildiği kuvvetin derecesini veren sayı; kuvvet. 52 (2 sayısı üstür)
- üslemekelimeis.Üslemek eylemi.
- üstkelimeis.eT.Gök yüzüne bakan yüz; üst yüzey. .
- üstüvanekelimeis.Far.Direk; sütun.
- üstüvanikelimeis.Ar.Sütun biçiminde olan.
- vasatkelimeis.Ar.İki şeyin ortası; orta.
- vasateynkelimeis.Ar.İki orta.
- vektörkelimeis.Fr.Üzerinde bir başlangıç ve bitiş noktası belirtilmiş olan yönlü doğru parçası.
- verikelimeis.Bir tartışma, araştırma ve akıl yürütmede temel olarak kullanılan ve olduğu gibi kabul edilen öge; done; muta.
- veterkelimeis.Ar.Yay kirişi.
- vurumkelimeis.Vurma eylemi; vurma durumu.
- vücuhkelimeis.Ar.Yüzler; çehreler.
- yaklaştırımkelimeis.Yaklaştırmak eylemi.
- yankelimeis.Taraf.
- yanaykelimeis.Yandan görünüm.
- yanlarkelimeis.Bir orantıda birinci ve sonuncu terim; dışlar; dış terimler.
- yansımalılıkkelimeis.Yansımalı olma durumu.
- yarıçapkelimeis.Bir ucu daire ya da kürenin merkezinde, diğer ucu daire ya da kürenin sınırının bir noktasında bulunan doğru parçası; çapın yarısı.
- yaykelimeis.eT.Ok atmakta kullanılan iki ucu arasına kiriş gerilerek eğriltilmiş ağaç ya da metal silah; ok fırlatma aracı.
- yaygıkelimeis.Yere ya da herhangi bir eşyanın üzerine serilen örtü; yazgı.