1. işlevselcilikkelimeis.Toplumu, birbirine bağlı görevler ve etkileşmeler içinde bulunan birey veya grupların meydana getirdiğini savunan öğreti; görevcilik; işlevcilik;…
  2. iştikakkelimeis.Ar.Yarılmış bir şeyin yarısını alma.
  3. itbakelimeis.Ar.Kendine uydurma; tabi kılma; yönetimi altına alma.
  4. izafatkelimeis.Ar.Bağlar; bağlılıklar.
  5. izafetkelimeis.Ar.İki şey arasındaki ilgi; bağlantı; ilişki; münasebet; görelik.
  6. kalbkelimeis.Ar.Tersine çevirme; döndürme.
  7. kalıplaşmakelimeis.Kalıp durumuna gelmek eylemi.
  8. kanalkelimeis.İt.Kamış oluk.
  9. kapantıkelimeis.Dış patlamadan önce ses yolunda gerçekleşen ve sesin meydana gelişinde ikinci aşamayı oluşturan kısa kapanma.
  10. kaplamkelimeis.Bir terimin belirli sayıda nesneyi kapsama niteliği; şümul.
  11. Karaycakelimeis.Karaim Türklerinin konuştuğu, Kıpçakçanın bir kolu olup Hazar Türkçesi ve Bulgarca ile Farsça, Moğolca, Rusça etkisinde kalmış bir Türk lehçesi;…
  12. katmakelimeis.Katmak işi; ekleme; ilhak.
  13. kavramkelimeis.Bir şey veya nesne hakkında zihinde oluşan soyut ve genel tasarım; mefhum; fehva; nosyon, (1935).
  14. kaynakkelimeis.Yerden doğal olarak çıkan su; bu suyun çıktığı yer; kaynarca; pınar; memba.
  15. kaynaşmakelimeis.Birbirine kaynamış olma durumu; kaynaşmak eylemi.
  16. kaynaştırmakelimeis.Kaynaşmalarını temin etme.
  17. kemiyetkelimeis.Ar.Bir şeyin azalıp çoğalabilen, sayı ile ifade edilebilen durumu; nicelik.
  18. kesrkelimeis.Ar.Kırma; kırılma; paralanma.
  19. keyfiyetkelimeis.Ar.Bir şeyin sahip olduğu veya taşıdığı nitelik; nitelik.
  20. kipkelimeis.eT.Kalıp; benzer; öğür; örnek, (1935’te yeniden).
  21. kipleştirmekelimeis.Bir konuşucunun söylediklerine katılma derecesini değerlendirmeyi sağlayan sözceleme bileşeni.
  22. kiplikkelimeis.Önermelerin, yalın, belkili veya mecburî olma niteliklerinden her biri.
  23. kişikelimeis.Cinsiyet farkı gözetilmeden kadın veya erkek kimse; insan; adam; şahıs; kimse.
  24. konsonkelimeis.Fr.Ünsüz.
  25. konsonantkelimeis.Alm.Ünsüz.
  26. konuşmakelimeis.Konuşmak eylemi.
  27. koşaçkelimeis.Bağlamaya yarayan öge.
  28. koşulkelimeis.Bir şeyin olması, meydana gelmesi, gerçekleşmesi veya yapılması için varlığı kesinlikle zorunlu olan durum; dış gereklilik; bağlam; şart.
  29. kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
  30. kökenkelimeis.Kavun, karpuz, salatalık, kabak gibi bitkilerin toprak üzerinde yayılan dalları.
  31. kullanımkelimeis.Bir şeyi kullanma ve ondan yararlanma; kullanmak eylemi.
  32. kuralkelimeis.Düşünce ve davranış bakımından uyulması gereken ilke; izlenmesi gereken zorunlu yol; davranışlarımıza yön veren ilke; kaide, (1935).
  33. kurucukelimeis.Bir kurumun, bir işin kurulmasına önderlik eden kimse; kuran kişi; banî; müessis.
  34. kuruluşkelimeis.Kurulmak eylemi veya biçimi.
  35. lahikakelimeis.Ar.Yazının sonuna eklenen şey; zeyil.
  36. lehçekelimeis.Ar.Bir dilin belli bir bölgede, tarihî ve bölgesel sebeplerle ses, yapı ve söz dizimi özellikleri yönüyle ayrılan kolu; diyalekt.
  37. leksikbirimkelimeis.Fr.Sözlükte madde başı olarak yer alacak anlamlı söz varlığı; sözlük birimi.
  38. leksikografkelimeis.Fr.Sözlük bilimi uzmanı; sözlükçü; sözlük yazarı.
  39. leksikografikelimeis.Fr.Sözlük yazma ve hazırlama işi; sözlük yazarlığı; sözlükçülük.
  40. leksikologkelimeis.Fr.Sözlük bilimci.
  41. leksikolojikelimeis.Fr.Sözlük bilimi.
  42. lengüistikkelimeis.Fr.Dillerin yapısını, gelişmesini, dünyada yayılmasını ve aralarındaki ilişkileri ses, biçim, anlam ve cümle bilgisi bakımından genel veya…
  43. mahreçkelimeis.Ar.Dışarı çıkılacak kapı vb. şey veya yer; huruç edilecek yer.
  44. mazmumkelimeis.Ar.Eklenmiş; ilave olunmuş; zam yapılmış.
  45. medkelimeis.Ar.Çekip uzatma.
  46. meddekelimeis.Ar.Arapça’da elif harfini uzun okutan med ( ñ ) işareti.
  47. melezlikkelimeis.Melez olma durumu; melezlere özgü genetik durum.
  48. merfu'atkelimeis.Ar.Bir yere kaldırılıp konulmuş olan eşya.
  49. metkelimeis.Ar.Uzatma; uzatılma; yayılma.
  50. metafonikelimeis.Yun.Komşu ses birimin etkisiyle bir ünlünün tınısında meydana gelen değişme.