kurucu
kelimeis.Köken
kur-mak > kur-ucu
Anlamlar
- 1
Bir kurumun, bir işin kurulmasına önderlik eden kimse; kuran kişi; banî; müessis.
- 2
dbl.Bir dilsel birimi oluşturan alt birimlerden her biri. (sevgi sözünün kurucuları “sev-” ve “-gi”dir. Okula gittim. cümlesinin kurucuları “ben”, “okul” ve “git-“ sözcükleridir; “-ti-m” çekim ögesidir.)
- 3
Kuran; hazırlayan.
- 4
Bir şeyin yapısını oluşturan; birleşiminde bulunan.