lehçe

kelimeis.

Ar.lehce

لهجه

  1. 1

    dbl.Bir dilin belli bir bölgede, tarihî ve bölgesel sebeplerle ses, yapı ve söz dizimi özellikleri yönüyle ayrılan kolu; diyalekt.

  2. 2

    Sözlük; lügat.

  3. 3

    Yüz; çehre.

  4. 4

    Şive; konuşma tarzı.