kak

kelimeis.

Köken

kağ / kah / kak / kıg / kığ / kıh / kık / kik (yans.)

1
Kurutulmuş meyve vb. şeylerin birbirine sürtünmesini, çarpmasını anlatan kök. kak-ır-da-k, kak-ır-tı, kak-ra-ş-mak
[Zülfikar]