kıh

kelimeis.

#91531

Köken

kağ / kah / kak / kıg / kığ / kıh / kık / kik (yans.)

1
Kurutulmuş meyve vb. şeylerin birbirine sürtünmesini, çarpmasını anlatan kök. kıh-ıl-tı
[Zülfikar]