kik

kelimeis.

Köken

kağ / kah / kak / kıg / kığ / kıh / kık / kik (yans.)

1
Kurutulmuş meyve vb. şeylerin birbirine sürtünmesini, çarpmasını anlatan kök. kik-ir-de-mek, kik-ir-de-k, kik-ir-ik
[Zülfikar]