kıg

kelimeis.

Köken

kağ / kah / kak / kıg / kığ / kıh / kık / kik (yans.)

1
Kurutulmuş meyve vb. şeylerin birbirine sürtünmesini, çarpmasını anlatan kök. kıg-ış kıgış
[Zülfikar]