çog

kelimeis.

ça / çag / çağ / çak / çı / çıg / çığ / çog (yans.)

  1. 1

    Haykırma, bağırma, çağırma ve bu biçimde konuşma, gevezelik etme, ötme ve ötüşmeyi anlatan kök. çog-ı, çog-ı-la-mak, çog-la-mak, çog-u, çog-ul-dı

    [Zülfikar]