çak

kelimeis.

ça / çag / çağ / çak / çı / çıg / çığ / çog (yans.)

  1. 1

    Haykırma, bağırma, çağırma ve bu biçimde konuşma, gevezelik etme, ötme ve ötüşmeyi anlatan kök. çak çak, çak-anak, çak-ra-k, çak-ıl-da-k, çak-ın-cık, çak-(ı)r-ış-mak,

    [Zülfikar]