ça

kelimeünl.

ça / çag / çağ / çak / çı / çıg / çığ / çog (yans.)

  1. 1

    Haykırma, bağırma, çağırma ve bu biçimde konuşma, gevezelik etme, ötme ve ötüşmeyi anlatan kök. ça-gır-mak, ça-gır-gan

    [Zülfikar]

  2. 2

    {ağız}Öküz, manda, keçi vb. hayvanları yürütmek ya da kovalamak için söylenen söz.

    [DS]