142 madde
- admakkelimef.Şafak sökmek; tan atmak.
- ağdırmakkelimef.eT.(Yük için) yük hayvanlarında bir taraftaki yükün diğerinden daha ağır olması sonucu o tarafa doğru yatmak veya devrilmek.
- alazıtmakkelimef.(Yağmur, kar için) dinmek; hava açılmak.
- aldırmamakkelimeDeğer ve önem vermemek.
- anuklamakkelimef.Hazır bulunmak.
- argırmakkelimef.eT.Yorulmak; zayıflamak.
- arımakkelimef.Temiz olmak; paklanmak; temizlenmek; [Yüknekî]
- armakkelimef.Dolaşmak.
- artamakkelimef.Bozulmak; mahvolmak; kötüleşmek. [Yüknekî]
- atlamakkelimef.Bir yükseklikten ayakları yerden kesilmiş olarak sıçrayıp geçmek; ; çıvmak; hoplamak; kalgımak; sekmek; sıçramak. Duvardan atlamak.
- ayamakkelimef.Saygı göstermek; hürmet etmek; saymak; ululamak.
- ayarmakkelimef.Ardından gitmek.
- badmakkelimef.Batmak.
- basurmakkelimef.Ezilmiş olmak.
- bedlemekkelimef.Kızmak; öfkelenmek; huylanmak.
- bekimekkelimef.eT.Sertleşmek; katılaşmak; pekişmek.
- bekinmekkelimef.İnat etmek; direnmek.
- beklemekkelimef.eT.Sabit kılmak; hareketsiz bırakmak; tespit etmek.
- berkimekkelimef.Sağlamlaşmak.
- bulkamakkelimef.Bulanmak; karmakarışık olmak.
- burmakkelimef.Koku saçmak.
- büktelemekkelimef.Kurtulmak için çabalamak; çırpınmak.
- bürelenmekkelimef.Örtünmek.
- carlamakkelimef.Moğ.Car çeker gibi bağırarak konuşmak.
- cığalamakkelimef.(Bitki için) filiz verip gelişmeye başlamak.
- cıllımakkelimef.Yorgunluk yüzünden güçten düşmek.
- cıvınmakkelimef.Yerinmek; üzülmek.
- cızlamakkelimef.(Yanan nesne, öten böcek vb. için) “cız” sesi çıkarmak.
- cibelmekkelimef.Yersiz davranışlarda bulunmak; şımarmak.
- cinkmekkelimef.Tepetakla yuvarlanmak.
- çatırdamakkelimef.“Çatır!” sesi çıkararak yanmak veya kırılmak.
- çıkmakkelimef.Bir yerden, bir yerin içinden dışarı varmak. : Evden çıktılar.
- çılamakkelimef.(Badem, ceviz vb. için) meyveler dalında olgunlaşarak dış kabukları çatlayıp dökülmek.
- daballamakkelimef.Uğraşmak; gayret etmek; didinmek.
- dalabımakkelimef.eT.Bir yere tutunarak sallanmak.
- dangmakkelimef.Hayrette kalmak; şaşmak.
- darazlamakkelimef.(Halı, kilim, kumaş vb. için) biraz eskimek; havı dökülmek.
- dazıtmakkelimef.Koşmak; seğirtmek.
- dazmakkelimef.Kaçmak.
- depmekkelimef.eT.(Hayvan için) tepmek; çifte atmak.
- dıllamakkelimef.Alay etmek.
- dirkemekkelimef.Koşmak.
- düşmekkelimef.eT.(Nesneler için) kendi ağırlığının etkisi ile yukarıdan aşağı doğru hızla inmek.
- edgermekkelimef.Gelişmek.
- efelemekkelimef.(Rüzgâr için) esmek.
- eftiklemekkelimef.eT.Zaman geçirmek için oyalanmak; eğlenmek.
- eksimekkelimef.eT.Eksilmek. [Yüknekî]
- emitmekkelimef.Eğilmek; meyletmek.
- epelemekkelimef.(Yağmur, kar vb. için) hafif hafif yağmak; sepelemek.
- ermegürmekkelimef.İhmalkâr olmak; erinmek; tembelleşmek.