1. açılmakkelimef.(Kapalı, katlı, örtülü, sarılı ve dolaşık durumda bulunan bir nesne için) açık duruma getirilmek; kapalı olma hâli kaldırılmak; açılmış olmak. .
  2. adalanmakkelimef.Tehlikeye düşmek; tehlikeli duruma düşmek; kötü hâlde olmak.
  3. admakkelimef.Şafak sökmek; tan atmak.
  4. agtınmakkelimef.Çıkmak; yükselmek.
  5. arılmakkelimef.Ölçülmek.
  6. arımakkelimef.Temiz olmak; paklanmak; temizlenmek; [Yüknekî]
  7. arınmakkelimef.Temizlenmek istemek; yıkanmak; yunmak; arınmak; paklanmak; bedenini yıkamak; .
  8. armakkelimef.Dolaşmak.
  9. artamakkelimef.Bozulmak; mahvolmak; kötüleşmek. [Yüknekî]
  10. aşatmakkelimef.Yedirmektattırmak; doyurmak; yedirip içirmek; .
  11. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  12. atlamakkelimef.Bir yükseklikten ayakları yerden kesilmiş olarak sıçrayıp geçmek; ; çıvmak; hoplamak; kalgımak; sekmek; sıçramak. Duvardan atlamak.
  13. ayamakkelimef.Saygı göstermek; hürmet etmek; saymak; ululamak.
  14. badmakkelimef.Batmak.
  15. basınmakkelimef.Basmak; ezmek; zayıf görmek; kahretmek.
  16. basıtmakkelimef.Basılmak; tazyik edilmek.
  17. başlanmakkelimef.Yapmak için harekete geçilmek; girişilmek; .
  18. basurmakkelimef.Ezilmiş olmak.
  19. batılmakkelimef.Batmış olmak; gömülmek.
  20. bedüklemekkelimef.Büyük saymak.
  21. beklemekkelimef.eT.Sabit kılmak; hareketsiz bırakmak; tespit etmek.
  22. beklenmekkelimef.eT.Biri tarafından beklenir durumda bulunmak.
  23. bertmekkelimef.Ezmek; çiğnemek; berelemek; kırmak; parçalamak.
  24. bilinmekkelimef.Öğrenilmiş, tanınmış olmak; anlaşılmak; bilinmek. [Yüknekî]
  25. bögülenmekkelimef.Büyülenmek; gizemli bilgiler etkisinde kalmak.
  26. boşurkanmakkelimef.Kurtarmak.
  27. bükmekkelimef.eT.Bir şeyi eğmek; kıvırmak.
  28. bükülmekkelimef.Çevrilmek; burulmak.
  29. bulgamakkelimef.Karıştırmak; bulaştırmak; bulamak.
  30. bulkamakkelimef.Bulanmak; karmakarışık olmak.
  31. bulkanmakkelimef.Bulanmak; karışmak.
  32. bulunmakkelimef.Arama sonucu veya rastlantı olarak elde edilmek. [Yüknekî]
  33. burmakkelimef.Koku saçmak.
  34. çakmakkelimef.Vurmak.
  35. edikmekkelimef.Başarmak.
  36. egirtmekkelimef.İplik büktürmek; eğirtmek.
  37. elmekkelimef.Asmak; yapışmak; batmak.
  38. emitmekkelimef.Eğilmek; meyletmek.
  39. ermegürmekkelimef.İhmalkâr olmak; erinmek; tembelleşmek.
  40. etikmekkelimef.Başarmak.
  41. evrişmekkelimef.Bir işle uğraşmak; çabalamak; bir işin üstüne düşmek.
  42. ıçgınmakkelimef.Kaybolmak; yitmek; bozulmak; elden gitmek;
  43. igdilenmekkelimef.İyice beslenilmek.
  44. ilinmekkelimef.Yapışmak; asılmak; ilişmek; takılmak; takılıp kalmak.
  45. ilmekkelimef.Bağlı, asılı, ilişkili olmak; bağlanmak; iliştirilmek.
  46. iltişmekkelimef.Münakaşa etmek; itişmek; kavga etmek.
  47. isimekkelimef.Isınmak; sıcak olmak.
  48. ısıtmakkelimef.Sıcak duruma getirmek; sıcaklığını arttırmak.
  49. isitmekkelimef.Isıtmak. [DTL]
  50. itilmekkelimef.Yapılmak; donatılmak; süslenmek.