1. aralanmakkelimef.Aralıklı hâle getirilmek; seyrekleştirilmek; aralamak işine uğramak.
  2. bastırmakkelimef.Bir şeyi, bir şeye basmak işini yaptırmak; basırmak; basmak; basurmak. Parmaklarını kanayan yarasına bastırıyordu.
  3. bayınmakkelimef.Bayılmak.
  4. çakılmakkelimef.Çakılı duruma gelmek.
  5. çakmakkelimef.Vurmak.
  6. çekmekkelimef.Bir cismi, başka bir cisim kendisinde var olan kuvvetin etkisi ile harekete geçirmek, yürütmek; asılmak.
  7. çıkmakkelimef.Bir yerden, bir yerin içinden dışarı varmak. : Evden çıktılar.
  8. diplemekkelimef.Bir şeyi, bir sıvı veya kap, kuyu gibi şeylerin dibine kadar indirmek; .
  9. düşmekkelimef.eT.(Nesneler için) kendi ağırlığının etkisi ile yukarıdan aşağı doğru hızla inmek.
  10. düzmekkelimef.eT.Düzeltmek; gereksiz ve çirkin yerlerini atmak.
  11. düzülmekkelimef.eT.Düz hâle getirilmek; sıraya sokulmak; dizilmek; yapılmak; tertip ve tanzim olunmak; hazırlanmak.
  12. kazıklamakkelimef.Bir yere veya bir şeye kazık çakmak.
  13. kazıklanmakkelimef.(Bir yer veya bir şey için) kazık çakılmak.
  14. kırmakkelimef.eT.Sert şeyleri vurma veya ezme yoluyla parçalamak; parçalara ayırmak.
  15. kıyışmakkelimef.Bir konuda karşılıklı olarak anlaşıp uyuşmak; anlaşmak; uyuşmak; mutabık kalmak.
  16. sağılmakkelimef.Sağmak eylemi yapılmak.
  17. sökülmekkelimef.Hakkında sökmek eylemi uygulanmak; sökmek eylemine konu olmak; sökmek eylemi yapılmak.
  18. tırtıklanmakkelimef.Tırtıklamak eylemine uğramak; azar azar parası ya da bir şeyi çalınmak; yavaş yavaş aşırılmak.
  19. toplaşmakkelimef.Bir araya gelmek; top olmak; birikmek; üşüşmek.
  20. toslamakkelimef.(Taşıt için) ön taraftan hafifçe bir yere vurma.
  21. üşütmekkelimef.Üşümesine neden olmak.
  22. yassılmakkelimef.Yassı duruma gelmek; yassılaşmak; yassı olmak.
  23. yatmakkelimef.Yere ya da bir şeyin üzerine boylu boyunca uzanmak; yatmış olmak.
  24. yemekkelimef.eT.Bir yiyeceği ağızda çiğneyerek yutup mideye indirmek.